Concerten

2024|2023|2022|2021|2020|2019|2018|2017|2016|2015|2014

Komende concerten

2024

Thy soul is safe enough

Het motto van dit concert is een zin uit het gedicht van Francis Quarles (1592-1644) een Engelse dichter. Richard Rodney Bennett zette dit gedicht in 1998 op muziek ter nagedachtenis aan Linda McCartney, de jong gestorven vrouw van de Beatle Paul McCartney.
De woorden ademen verdriet maar ook vertrouwen en zoete herinnering. Een onherroepelijk afscheid, scheiding, dat wel, en daarbij muziek die troost. Thema’s die we in dit programma meer gaan tegenkomen.

Eerdere concerten

2023

Beethoven was al geheel doof toen hij deze symfonie componeerde. De première van de Negende in 1824 werd een triomf, de politie moest helpen om het Weense Kärntnertortheater te ontruimen. In deze symfonie wordt het gedicht An die Freude van Schiller verklankt. In dit gedicht zijn alle mensen gelijk en leven in vrede samen. Vanaf 1985 werd de finale van de Negende, zonder tekst, de officiële hymne van de Europese Unie.
Dit volkslied verwoordt de idealen waar Europa voor staat: vrede, vrijheid en solidariteit.
Jānis Ivanovs schreef veertien koor-vocalises. Een vocalise is een vocaal werk zonder tekst. De zangers zingen op een vocaal, bijv. a, e, i, o, oe, uu, ei, ee en alle denkbare klankvariaties. Elke vocalise heeft van Ivanovs wel een titel meegekregen; dat is niet gebruikelijk maar wel handig, want nu hebben de zangers er toch een beeld bij ondanks dat er geen echt verhaal is. De titel is Gājputni, ofwel: Trekvogels. Dat helpt ons bij het zingen. Het is een interessante vraag of je ook als toehoorder bij de muziek beelden ervaart, of dat wat je hoort ook visueel kan worden.
Lees meer…

2022

Uit het gedicht van de romantische Engelse dichter William Wordsworth (1770-1850) spreekt bewondering en verlangen naar de natuur. Ik koos de eerste regel als motto voor dit najaarsconcert van het OKK. Over de stilte, de rust.…. Luister! zegt het gedicht…. hoe indrukwekkend de stem van de natuur kan zijn. Het gedicht is ontstaan na een wandeling langs de Zuid-Engelse kust van de dichter met zijn 9-jarige dochter. De avondschemering in het gedicht wordt “the holy time” en die is stil, heel stil, stil als een non.
Lees meer…
De zangvogel in het kooitje bij Dainty Fine Bird die toch zijn lied blijft zingen en haast jaloezie opwekt bij de andere bewoner (en mededienaar) van de vrouw des huizes. Beide gekooid…voer voor allerlei speculaties.
De statige, majestueuze zwaan hier bij Un Cygne als metafoor voor een geliefde, zo beeldend getoonzet door Paul Hindemith. Je ziet hem geruisloos, ontzagwekkend voorbij drijven, ongrijpbaar als de liefde.
Lees meer…

2019

Om ons heen zien we stille tochten, c.q. demonstraties met zo veel en hard mogelijk geluid. Je wilt óver komen, uiting geven aan een urgent gevoel, het moet eruit.
We kennen allemaal de foto’s van onschuldige mensen in boten op de Middellandse Zee, en misschien herinnert u zich de foto van Omran Daqneesh uit Aleppo. Het jongetje wordt gewond, bedekt met bloed en stof in een ambulance gedragen. De foto ging de wereld over.
Het was deze foto die James Deignan, een Amerikaanse componist, ertoe aanzette om een koorwerk te schrijven. Et innocentum.
Lees meer…
Er staat één werk centraal in dit programma en dat is The National Anthems van David Lang. De thematiek gaat over datgene wat ons in deze tijd bezig houdt: kan een land zomaar zijn grenzen sluiten voor dolende mensen? Wat zeggen onze nationale volksliederen hierover? Hoe gaan we om met onze kwetsbare wereld?
Kunnen we opnieuw naar essentiële, existentiële zaken kijken en misschien een totaal nieuwe weg inslaan? Wat voor wereld laten we na aan onze kinderen? Is het tijd voor schoon schip?
May the rains come…
Lees meer…

2018

Our song is the voice of desire that haunts or dreams

Zomaar een fragment uit het gedicht van Robert Bridges, Nightingales, getoonzet door Gerald Finzi. Een mooi statement voor een nachtegaal maar ook zo toepasselijk voor zangers en hun luisteraars.
U kent allemaal de rijkdom van de Engelse koormuziek, al vele eeuwen ontstaan op de wonderlijke eilanden van het UK. Hier gaat nog altijd het leven op geheel eigen wijze door en is er nog steeds die gepaste afstand met The Continent…Europa.
Lees meer…

2017

De titelsong, Tempest Rhapsody is een vocalise, d.w.z. er is geen tekst alleen maar vocalen, klank, variërend van oh naar oe, en ah en sssss etc. Toch is er sprake van een verhaal, dat u voor een deel zelf kunt invullen. Samen met de piano verklankt het koor de stilte voor de storm, de aanzwellende wind en golven, de rimpeling wordt allengs woester en woester tot aan een pittige windkracht 10, machtige en gepassioneerde woeste natuurkrachten… Tot de zon weer voorzichtig doorbreekt en de luisteraar veilig, maar een grote indruk rijker, in stilte achterlaat.
Lees meer…
Over verrassende ritmes en klankkleuren gesproken. De Braziliaanse componist Heitor Villa-Lobos (1887-1959) heeft daar ook zeker patent op. De jonge Villa-Lobos trok het onherbergzame Brazilië in op zoek naar unieke volksmuziek en verwerkte deze in zijn composities. Zijn 6-stemmige Ave Maria getuigt daarvan, klankkleur die je doet denken aan de Flamenco-gitaar, met grillige ritmes en dynamiek.
Lees meer…

2016

Speciaal voor gitaartrio Baldur en het OKK componeerde de Fransman Michel Bosc De Profundis, een koorwerk met als uitgangspunt psalm 130: ‘Uit de diepte roep ik tot U’. De componist heeft de tekst van de psalm over acht delen verdeeld.
Lees meer…

Het gevarieerde programma wordt door het gastkoor Kammerchor CONSTANT gevuld met werken van Joseph Rheinberger en Max Reger. Het Overijssels Kamerkoor zingt muziek van de componisten Lajos Bárdos, Henryk Gorecki, Arvo Pärt, Veljo Tormis en James Macmillan.
Lees meer…
Paul Mealor componeerde het beroemde gedicht van Lord Byron, She walks in beauty, waarin hij de overweldigende schoonheid van de natuur, de december-sterrennacht, met de liefde voor een vrouw vergelijkt.
Lees meer…

2015

Under the greenwood tree komt uit het toneelstuk ‘As you like it’. Jacques (de melancholicus) en Amiens hebben hun verbannen ‘baas’ gevolgd. Het lied is een onderdeel van hun gesprek: het is volgens Jacques een soort toverformule om alle dwazen in de kring te krijgen. Ja, en dan is daar zowaar muzikaal een kleuterdreun en een spel…? Wat fijn dat er componisten zijn!
Lees meer…
Een componist als de Est Arvo Pärt is heel nadrukkelijk met stilte bezig, hij componeert de stilte, gebruikt de stilte, en geeft daarmee de luisteraar misschien wél de tijd tijd om nog eens goed opnieuw te luisteren (herhalende elementen) en de muziek dichterbij te halen. Precies dat wat we eigenlijk graag willen. We willen niet alsmaar dóór, je wilt tijd en ruimte beleven. Misschien wel het absolute tijdsgevoel even los laten.
Lees meer…

2014

Het programma begint met een samengestelde mis van de Nederlandse componisten Ton de Leeuw (1926-1996) en Henk Badings (1907-1987), delen uit hun Missa Brevis met als ‘vreemde eend’ een Gloria van de Est Arvo Pärt (1935). De mis wordt besloten met een koorwerk van de Amerikaan David Lang (1957) een werk geïnspireerd door het bijbelboek Prediker in een bijzondere ‘Minimal stijl’ gecomponeerd.
Lees meer…
Alleluia van Agripino Diestro is een jubelzang met als tekst slechts dit ene woord. U hoort na elkaar inzettende stemmen in een langzaam opbouwend harmonisch verloop tegenover een homofoon deel. Dit contrasteert in de loop van het werk en mondt uit in de fortissimo finale.
Het Nüüd ole Jeesus is een prachtig voorbeeld uit de rijke volksliederentraditie van Estland en dan specifiek van Kihnu eiland (een klein eiland voor de kust van Estland).
De tekst is van de Est Johann Hornung (1660-1715), het kerstverhaal vertellend, steeds afgesloten met een ingetogen Küürie eleis.
Lees meer…